Στενώματα ουρήθρας, από το Α εώς το Ω!

Στενώματα ουρήθρας, από το Α έως το Ω!

Τα στενώματα της ουρήθρας είναι μια πάθηση αρκετά συχνή. Τα στενώματα αυτά μπορεί να είναι ιδιοπαθή (αγνώστου αιτιολογίας) ή να οφείλονται σε προηγούμενους ενδοσκοπικούς χειρισμούς, επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρηθρίτιδας ή ακόμη και στην ούρηση ενός λίθου ή την τοποθέτηση ενός ουροκαθετήρα για λίγες ημέρες. Μια ιδιαίτερη κατηγορία στενωμάτων αποτελούν τα στενώματα που έχουν προκληθεί στο πλαίσιο μιας κάκωσης ή ενός τραύματος στην πύελο (λεκάνη) αλλά και τα στενώματα μετά από προσπάθειες διόρθωσης ήδη υπαρχόντων στενωμάτων ή υποσπαδία.

Η θέση των στενωμάτων ποικίλει. Έτσι, ένα στένωμα μπορεί να αναπτυχθεί στο έξω στόμιο της ουρήθρας και να είναι εμφανές ή μπορεί να βρίσκεται σε οποιοδήποτε άλλο σημείο. Σε κάθε περίπτωση όμως, η συμπτωματολογία είναι μη ειδική, έως και απούσα. Το συχνότερο σύμπτωμα συνήθως είναι η αίσθηση ατελούς κένωσης της κύστης κατά την ούρηση και η ύπαρξη αρκετών σταγόνων ούρων μετά το τέλος της.

Λόγω της θέσης της ουρήθρας, η διάγνωση ενός στενώματος αρχικά βασίζεται στη λήψη του ιστορικού και την αξιολόγηση της συμπτωματολογίας. Η ακριβής διάγνωση βασίζεται στην ενδοσκόπηση, μέθοδο κατά την οποία αξιολογείται οπτικά ο αυλός της ουρήθρας, γρήγορα, εύκολα και ανώδυνα. Εάν η ουρηθροσκόπηση επιβεβαιώσει το σύμπτωμα, μία ειδική ακτινολογική εξέταση, η ουρηθρογραφία θα αναδείξει ακριβώς τη θέση, την έκταση και την απόστασή του από δομές όπως ο προστάτης και ο έξω σφιγκτήρας, αλλά και πιθανά επιπλέον στενώματα ή άλλες παθολογίες της ουρήθρας.

Συνήθως η αντιμετώπιση των στενωμάτων είναι ενδοσκοπική. Η φιλοσοφία της ενδοσκοπικής μεθόδου είναι να κοπεί η ουλή που συνιστά το στένωμα με χρήση κάποιας μορφής ενέργειας, ακόμη και laser, και στην ελπίδα να μην αναπτυχθεί ξανά ουλώδης ιστός στην περιοχή. Η επέμβαση αυτή είναι τεχνικά εύκολη, γρήγορα και άμεσα αποτελεσματική. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι συνήθως η διάγνωση σταματά στην ουρηθροσκόπηση και κατά την ενδοσκοπική αντιμετώπιση του στενώματος, η εικόνα όσο το στένωμα ανοίγει μπορεί να είναι πολύ πιο πολύπλοκη. Ακόμη, λόγω των υψηλών ποσοστών (έως και πάνω από 70%) υποτροπής των στενωμάτων και της επανεμφάνισης ουλώδους ιστού, πραγματοποιούνται επαναλαμβανόμενες προσπάθειες ενδοσκοπικής αντιμετώπισης που ουσιαστικά μετατρέπουν ένα απλό στένωμα σε πολύπλοκο, αλλά και διαστολές. Ιδιαίτερα οι τελευταίες, κατά τις οποίες χρησιμοποιούνται προοδευτικά μεγαλύτερου εύρους καθετήρες σε μια προσπάθεια παραβίασης της στενωτικής περιοχής, έχουν αποδειχθεί ιστορικά χωρίς ιδιαίτερη κλινική αξία ή αποτελεσματικότητα.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η ενδοσκοπική αντιμετώπιση ενός στενώματος, έχει θέση μόνο σε πρωτοεμφανιζόμενα, μικρά στενώματα, σε συγκεκριμένα σημεία της ουρήθρας. Οι συνθήκες αυτές προϋποθέτουν λοιπόν την πλήρη διάγνωση και χαρτογράφηση ενός στενώματος.

Ο χρυσός χειρουργικός κανόνας στην αντιμετώπιση των στενωμάτων είναι η ουρηθροπλαστική, χειρουργική επέμβαση με υψηλότατα ποσοστά επιτυχίας και αποτελεσματικότητα σταθερή στο πέρασμα του χρόνου. Φιλοσοφία της επέμβασης είναι η αποκοπή της πάσχουσας περιοχής και η επανένωση δύο υγιών άκρων ουρήθρας, ή η διεύρυνση του αυλού της ουρήθρας με χρήση κάποιου μοσχεύματος, συνήθως στοματικού βλεννογόνου. Αποτελεί μια επέμβαση ιδιαίτερα λεπτή και τεχνική και προϋποθέτει γνώση και εξοικείωση με την ανατομία της περιοχής και τις διαθέσιμες τεχνικές. Σκοπός της επέμβασης είναι η πλήρης αποκατάσταση της βατότητας της ουρήθρας, χωρίς περαιτέρω επεμβάσεις, χωρίς τον κίνδυνο υποτροπών, χωρίς την ανάγκη διαστολών ή άλλων παρεμβάσεων. Η επέμβαση είναι αποτελεσματική ακόμη και σε περιπτώσεις αποτυχίας άλλων μεθόδων, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου πάσχει όλος ο αυλός της ουρήθρας (πανουρηθρικά στενώματα). Η τομή πραγματοποιείται στο περίνεο (την περιοχή κάτω από τους όρχεις), ο ασθενής κινητοποιείται άμεσα, και απαιτεί νοσηλεία μίας ή δύο ημερών ανάλογα με το είδος της επέμβασης. Ο ασθενής εξέρχεται με καθετήρα για λίγες ημέρες και επιστρέφει στις δραστηριότητές του.

Παρά την αποτελεσματικότητα της ουρηθροπλαστικής, η διείσδυσή της είναι πολύ μικρή στην ουρολογική πρακτική. Οι λόγοι για τους οποίους συμβαίνει αυτό είναι η έλλειψη εξοικείωσης με τις νέες μεθόδους, οι χρονικές και τεχνικές απαιτήσεις του χειρουργείου και η ελλιπής εκπαίδευση. Η σωστή ενημέρωση και η επιλογή της πλέον αποτελεσματικής και βιώσιμης λύσης, αποτελεί δικαίωμα κάθε ανθρώπου.

Τι είναι ο χαλινός;

Τι είναι ο χαλινός;

Ο χαλινός, ή πετσάκι του πέους, είναι ένα μικρό κομμάτι δέρματος το οποίο συνδέει τη βάλανο (το κεφάλι) με το δέρμα του πέους, στην κάτω επιφάνειά του.

Εσφαλμένα πολλοί άνδρες ακόμη και σήμερα θεωρούν ότι με την έναρξη της σεξουαλικής ζωής και στη συνέχειά της, ο χαλινός θα πρέπει φυσιολογικά να κοπεί κατά το σεξ, σηματοδοτώντας το πέρασμα στην ενήλικη σεξουαλική ζωή. Η πεποίθηση αυτή έχει προέλθει από καταστάσεις όπου ο χαλινός, όντας βραχύς (κοντός), τραυματίζεται κατά τη σεξουαλική δραστηριότητα ή κόβεται πλήρως. Στις περιπτώσεις βραχέως χαλινού, με το πέος σε στύση, ο χαλινός έλκει τη βάλανο προς το σώμα του πέους, δημιουργώντας δυσφορία, πόνο, δυσκολία στην τοποθέτηση του προφυλακτικού, ακόμη και πρόωρη εκσπερμάτιση ή και στυτική δυσλειτουργία. Παράλληλα, ο πόνος κατά την αποκάλυψη της βαλάνου, αποτρέπει τον άνδρα από την πράξη αυτή, οδηγώντας σε πλημμελή καθαριότητα του πέους και σε επακόλουθες δερματικές καταστάσεις και λοιμώξεις (βαλανοποσθίτιδες). Αντίστοιχες καταστάσεις παρατηρούνται και σε περιπτώσεις περιτομών, όπου δεν έχει δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην περιοχή του χαλινού ή έχει αναπτυχθεί ουλή, οδηγώντας σε καταστάσεις και συμπτώματα αντίστοιχα ενός κοντού χαλινού.

Ειδικά στο κομμάτι της πρόωρης εκσπερμάτισης, έχει βρεθεί ότι ένα μεγάλο ποσοστό ανδρών που πάσχουν, έχει κοντό χαλινό (>40%). Με τη γνώση που διαθέτουμε για τη σημασία του χαλινού στη στύση και την εκσπερμάτιση, έχει αποδειχθεί ότι η χειρουργική αποκατάσταση του χαλινού, είναι σε θέση να βοηθήσει σημαντικά τον άνδρα να απολαύσει τη σεξουαλική επαφή χωρίς προβλήματα. Βεβαίως και αυτό δεν αφορά σε όλους τους άνδρες. Είναι όμως απαραίτητο να συνυπολογιστεί σε κάθε άνδρα που αναφέρει αντίστοιχα προβλήματα στη σεξουαλική ζωή καθώς και συνοδές ενοχλήσεις ή μικροτραυματισμούς κατά την επαφή, ώστε να εκτιμηθεί η συμμετοχή του χαλινού στην αιτιολογία των σεξουαλικών προβλημάτων.

Η εκτομή του χαλινού συνίσταται στο κόψιμο του χαλινού ώστε να απελευθερωθεί η βάλανος του πέους από το δέρμα. Το αποτέλεσμα είναι η εύκολη και ανεμπόδιστη αποκάλυψη της βαλάνου τόσο κατά τη στύση, όσο και κατά τη φάση χαλάρωσης του πέους. Η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί γρήγορα και άμεσα στο ιατρείο, υπό τοπική αναισθησία, ανώδυνα και χωρίς ή με ένα ή δύο ράμματα που φεύγουν μόνα τους σε λίγες ημέρες. Μετά την επέμβαση, ο άνδρας μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις δραστηριότητές του, με απλές οδηγίες για την καθαριότητα και περιποίηση της περιοχής.

Ο στόχος είναι να λυθούν τα προβλήματα που δημιουργεί ένας βραχύς χαλινός. Με την αποφυγή του πόνου και των τραυματισμών κατά τη σεξουαλική δραστηριότητα, μεγιστοποιείται η απόλαυση και βελτιώνεται η στυτική λειτουργία, ενώ παράλληλα επιτρέπεται στον άνδρα ο καλύτερος έλεγχος του οργασμού και της εκσπερμάτισης, αποτελώντας μια αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα της πρόωρης εκσπερμάτισης.

Χρόνια προστατίτιδα

Χρόνια προστατίτιδα

Η προστατίτιδα είναι ένας πολύ κοινός και γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να τις περιπτώσεις φλεγμονής του προστάτη αδένα. Σε γενικές γραμμές, οι φλεγμονές αυτές αποτελούν μια πολύ συχνή κατάσταση για τους άνδρες όλων των ηλικιών. Η προστατίτιδα είναι η συχνότερη ουρολογική πάθηση σε άνδρες κάτω των 50 ετών και η τρίτη συχνότερη σε άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας.

Με τον όρο φλεγμονή, δεν αναφερόμαστε πάντα σε ένα μικροβιακό παράγοντα. Γνωρίζουμε σήμερα ότι ένα μεγάλο τμήμα της κλινικής οντότητας που ονομάζεται προστατίτιδα, οφείλεται σε μικροοργανισμούς μου εισέρχονται μέσα στο ουροποιητικό, προκαλώντας οξείες η χρόνιες λοιμώξεις. Στις περιπτώσεις αυτές, η εμπειρική αντιβιοτική αγωγή, η απομόνωση του παθογόνου μικροοργανισμού και η στοχευμένη τροποποίηση των φαρμάκων αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπευτικής αντιμετώπισης. Παράλληλα όμως, αναγνωρίζουμε κλινικές καταστάσεις με συμπτωματολογία που παραπέμπει στις καταστάσεις αυτές, όπου δεν ανευρίσκεται παθογόνο αίτιο. Στις περιπτώσεις αυτές, συνηθίζεται να μιλάμε για χρόνιες μη βακτηριακές προστατίτιδες ή σύνδρομα προστατικού πόνου ή πυελικού άλγους.

Η συμπτωματολογία της χρόνια προστατίτιδας είναι ευρύτατη, είτε οφείλεται σε κάποιο μικροοργανισμό, είτε όχι. Συχνά οι ασθενείς παραπονούνται για πόνο, βάρος ή τράβηγμα στην περιοχή του πρωκτού, των όρχεων, του περινέου ή χαμηλά στην κοιλιά. Παράλληλα, μπορεί να συνυπάρχουν συμπτώματα από την ούρηση, όπως συχνουρία, πόνος κατά την ούρηση, επιτακτικότητα και αίσθημα ατελούς κένωσης. Τέλος, συχνά συναντάμε και σεξουαλικές διαταραχές, όπως πόνο κατά την επαφή ή την εκσπερμάτιση, πρόωρη εκσπερμάτιση και μειωμένη ερωτική επιθυμία.

Η χρόνια προστατίτιδα επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής του άνδρα, ιδιαίτερα στην περίπτωση όπου οι επαναλαμβανόμενες φαρμακευτικές αγωγές αποτυγχάνουν να λύσουν το πρόβλημα. Στις τελευταίες αυτές περιπτώσεις, η στόχευση χρειάζεται να είναι περισσότερο ευρεία, ενώ η συνεργασία γιατρού και ασθενούς πρέπει να είναι στενή ώστε να οριοθετηθούν οι στόχοι και να υπάρχουν ρεαλιστικές και βιώσιμες προσδοκίες.

Η χρόνια μη βακτηριακή προστατίτιδα, ή χρόνιος πυελικός πόνος, είναι μια πολύπλοκη οντότητα ουσιαστικά άγνωστης αιτιολογίας, της οποίας η διάγνωση βασίζεται στον αποκλεισμό συναφών καταστάσεων. Τόσο η διάγνωση, όσο και η θεραπεία εμφανίζουν δυσκολίες. Η αντιμετώπιση πρέπει σε κάθε περίπτωση να εξατομικεύεται. Εκτός από τα αντιβιοτικά, που μικρή θέση έχουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος, άλλες κατηγορίες φαρμάκων, η φυσικοθεραπεία, η συμβουλευτική, φυτικά σκευάσματα, αγωγή πόνου και πολλά άλλα, μπορούν να οδηγήσουν σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Σήμερα, η εφαρμογή των κρουστικών κυμάτων χαμηλής έντασης στην προστατίτιδα, έχει να επιδείξει ενθαρρυντικά αποτελέσματα, τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και μακροπρόθεσμα, με αναφορές για άμεση ανακούφιση ακόμα και από την πρώτη συνεδρία. Η αποτελεσματικότητα των κρουστικών κυμάτων βασίζεται στην ενεργοποίηση των φυσιολογικών μηχανισμών του ίδιου του οργανισμού για την καταπολέμηση της φλεγμονής, χωρίς περαιτέρω επιβάρυνσή του με φαρμακευτικές ουσίες.

Φάρμακα και πτώση libido

Γνωρίζατε ότι κάποια φάρμακα μειώνουν τη libido;

Παρόλο που είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πώς το κάθε φάρμακο μπορεί να επηρεάσει τον καθένα, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν φάρμακα τα οποία επηρεάζουν τη libido. Σε κάθε περίπτωση, εάν κάποιος πιστεύει ότι κάποιο φάρμακο ευθύνεται για τη μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας, θα πρέπει να απευθυνθεί στο γιατρό του αντί να αναλάβει προσωπική πρωτοβουλία και να διακόψει την αγωγή ή να τροποποιήσει τη δοσολογία. Είναι σημαντικό, οποιαδήποτε αλλαγή στη φαρμακευτική αγωγή να γίνεται βάσει οδηγιών. Παράλληλα, ο γιατρό μπορεί να διαγνώσει και να αξιολογήσει επιπλέον παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τη σεξουαλική επιθυμία (ορμονικές διαταραχές, άγχος, κατάθλιψη).

Τα πιο συχνά φάρμακα τα οποία επηρεάζουν τη σεξουαλική επιθυμία είναι τα εξής:

  • Αντικαταθλιπτικά (SSRIs, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά)
  • Αντιψυχωσικά (φάρμακα για τη διπολική διαταραχή και τη σχιζοφρένεια)
  • Βενζοδιαζεπίνες (φάρμακα για το άγχος ή την αϋπνία)
  • Β-αναστολείς (φάρμακα για την υπέρταση, σπανιότερα για το γλαύκωμα ή τις ημικρανίες)
  • Οιστρογόνα
  • Φιναστερίδη (φάρμακα για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη ή κατά της τριχόπτωσης)
  • Οπιοειδή (ισχυρά παυσίπονα)
  • Αντισυλληπτικά

Συζητήστε με το γιατρό σας για τις ανησυχίες σας. Στο πλαίσιο του ιατρικού ιστορικού, ο γιατρός θα καταγράψει τη φαρμακευτική σας αγωγή, θα αξιολογήσει το βαθμό στον οποίο επηρεάζει τη σεξουαλική επιθυμία και θα σας προτείνει τροποποιήσεις και λύσεις εξατομικευμένα και με ασφάλεια

Βιταμίνη D και για τη στύση!

Βιταμίνη D και για τη στύση!

Η βιταμίνη D είναι γνωστή σε όλους μας, ως η βιταμίνη του ήλιου, μια και παράγεται φυσιολογικά από τον οργανισμό μας με την έκθεση του δέρματος στον ήλιο. Μέχρι σήμερα, ήταν γνωστό ότι παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη σωστή ανάπτυξη των οστών και των δοντιών, τόσο στα παιδιά, όσο και στους ενήλικες. Εκτός από την έκθεση στον ήλιο, η βιταμίνη D μπορεί να προσληφθεί μέσω τροφών, αλλά και συμπληρωμάτων διατροφής. Το παράδοξο με τη βιταμίνη D είναι ότι παρά το γεγονός ότι ζούμε σε μια ηλιόλουστη χώρα, ολοένα και συχνότερα παρατηρούμε περιπτώσεις ένδειας βιταμίνης D. To γεγονός αυτό οφείλεται στο σύγχρονο τρόπο ζωής και εργασίας, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πολύ λίγες τροφές έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη D, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να καλυφθούν οι ανάγκες του οργανισμού με τη διατροφή. Ακόμη, ανάλογα με το χρώμα του δέρματος, τη χρήση αντηλιακών, τα ρούχα, επηρεάζεται και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία.

Ποια όμως είναι η σχέση της βιταμίνης D και του στυτικού μηχανισμού; Μελέτες έχουν αποδείξει ότι η βιταμίνη D, συνδέεται τόσο άμεσα, όσο και έμμεσα με το στυτικό μηχανισμό. Έτσι λοιπόν, άνδρες με έλλειψη βιταμίνης D στον οργανισμό τους, εμφανίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιαγγειακών συμβαμμάτων και περιφερικών αγγειοπαθειών, υποστηρίζοντας τη συσχέτιση της έλλειψης με κοινούς αιτιολογικούς παράγοντες για την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία των αγγείων και τη στυτική δυσλειτουργία, όπως είναι η υπέρταση και το μεταβολικό σύνδρομο. Παράλληλα, η βιταμίνη D παίζει σημαντικό ρόλο εκτός από την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος, στη ρύθμιση και δράση της τεστοστερόνης, ορμόνης ιδιαίτερα σημαντικής για τη σεξουαλική υγεία. Τέλος, η βιταμίνη D παίζει ιδιαίτερα σημαντικό και άμεσο ρόλο στη σύνθεση ενζύμων και χημικών σημάτων τα οποία προκαλούν αγγειοδιαστολή στο πέος, με τελικό αποτέλεσμα την πλήρωση του πέους με αίμα και την επίτευξη της στύσης.

Η πολυεπίπεδη δράση της βιταμίνης D στο στυτικό μηχανισμό φαίνεται ότι ανοίγει ένα νέο δρόμο τόσο στην αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας, όσο και στην πρόληψή της. Το κομμάτι της πρόληψης είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αν αναλογιστούμε ότι η αγγειακής αιτιολογίας στυτική δυσλειτουργία, προηγείται της αγγειακής αιτιολογίας καρδιακής ανεπάρκειας. Οι καταστάσεις αυτές, μοιράζονται κοινούς αιτιολογικούς μηχανισμούς και παθολογίες, άρα και κοινούς τρόπους πρόληψης, αντιμετώπισης και αποκατάστασης. Παράλληλα, η βιταμίνη D, συμμετέχει σε μια πληθώρα διεργασιών και μηχανισμών στο ανθρώπινο σώμα, γεγονός που την καθιστά ιδιαίτερα σημαντική για τη διατήρηση μιας συνολικά καλής υγείας.

Ο έλεγχος της βιταμίνης D αποτελεί σήμερα μια απαραίτητη εξέταση στον έλεγχο της στυτικής δυσλειτουργίας. Μπορεί να αξιολογηθεί με μια απλή εξέταση αίματος και να υποκατασταθεί πολύ εύκολα με συμπληρώματα διατροφής ή ακόμα και με ειδικές τροφές που έχουν εμπλουτιστεί ειδικά για το σκοπό αυτό και φέρουν ειδική σήμανση. Σε κάθε περίπτωση, η βιταμίνη D διαδραματίζει έναν σημαντικό ρόλο στη σεξουαλική και συνολική υγεία και η έγκαιρη διάγνωση της έλλειψής της, είναι σε θέση να βοηθήσει στον έλεγχο των καταστάσεων που μπορεί να δημιουργήσει.

Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα σήμερα

Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα σήμερα

Στις ΗΠΑ, το CDC (Centers for Disease Control, από τα μεγαλύτερα κέντρα αναφοράς για τις λοιμώξεις), κατέγραψε αριθμούς ρεκόρ περιπτώσεων γονόρροιας, σύφιλης και λοίμωξης από χλαμύδια. Τα χλαμύδια αποτελούν το συχνότερο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, ενώ η γονόρροια και η σύφιλη εμφανίζουν αύξηση 67% και 76% αντίστοιχα, από το 2013 έως το 2017. Συνολικά, 2.3 εκατομμύρια περιπτώσεις καταγράφηκαν και για τις 3 παθήσεις, με το 2017 να είναι η τέταρτη συνεχόμενη χρονιά όπου οι αριθμοί εμφανίζουν έντονη αυξητική τάση.

Η γονόρροια, η πάθηση που προκαλείται από το μικρόβιο Neisseria gonorrhoeae, αποτελεί σήμερα έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους για την παγκόσμια υγεία. Από το 1940, όπου η πενικιλίνη είχε αρχικά δοκιμαστεί με επιτυχία για την καταπολέμηση της πάθησης, το μικρόβιο σταδιακά έχει αναπτύξει αντοχή σε κάθε αντιβιοτικό που διαθέτουμε σήμερα. Στην Ευρώπη και στην Αυστραλία έχουν ήδη καταγραφεί κρούσματα «σούπερ-γονόρροιας» όπως την αποκαλούν οι ειδικοί, σημειώνοντας πως η μάχη απέναντι στα ανθεκτικά μικρόβια χάνεται μέρα με τη μέρα, μια και τα διαθέσιμα πια όπλα είναι ελάχιστα.

Η αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών, το σεξ χωρίς προφυλάξεις σε όλα τα επίπεδα, η μη εμφάνιση συμπτωμάτων, αποτελούν μερικούς από τους παράγοντες που έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση. Το CDC, σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει και να κινητοποιήσει την κοινή γνώμη, εξέδωσε συγκεκριμένες ειδικές συστάσεις:

  • Κάθε ένας, από την ηλικία των 13 έως την ηλικία των 64 ετών, πρέπει να ελεγχθεί τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του για HIV. Όσοι επιδίδονται σε σεξ χωρίς προφυλάξεις ή χρησιμοποιούν κοινά υλικά ενδοφλέβιας χρήσης ναρκωτικών ουσιών, πρέπει να ελέγχονται τουλάχιστον σε ετήσια βάση.
  • Γυναίκες κάτω των 25, πρέπει να ελέγχονται ετησίως για χλαμύδια και γονόρροια.
  • Όλοι οι άνδρες που έχουν επαφές με άνδρες πρέπει να ελέγχονται για σύφιλη, χλαμύδια και γονόρροια, τουλάχιστον σε ετήσια βάση, εκτός και αν έχουν πολλούς ή/και περιστασιακούς σεξουαλικούς συντρόφους.
  • Όλες οι έγκυοι, πρέπει να ελέγχονται για σύφιλη, HIV και ηπατίτιδα Β.

Το προφυλακτικό προστατεύει σε μεγάλο βαθμό από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Ας έχουμε στο μυαλό μας, ότι η μετάδοση γίνεται κυρίως από άτομα που δε γνωρίζουν ότι φέρουν τα μικρόβια αυτά.

Η προστασία απέναντι στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα δεν αφορά μόνο στη μετάδοση σε άλλους. Ας γνωρίζουμε ότι οι λοιμώξεις αυτές, αν δεν αντιμετωπιστούν, μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα υγείας .

Η υγεία μας έχει αξία. Ας σεβόμαστε το σώμα μας, αλλά και το σώμα του φίλου, του συντρόφου, του παρτενέρ μας.