Τι σχέση έχει η χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια με τη σεξουαλική ζωή της γυναίκας;

Χοληστερίνη-τριγλυκερίδια και η σεξουαλική ζωή της γυναίκας;

Τα λιπίδια είναι λιπαρά τα οποία αποτελούν ένα καύσιμο για τον οργανισμό. Παράλληλα, συμμετέχουν στο σχηματισμό κυτταρικών δομών. Για να αξιολογήσουμε τα λιπίδια, μετράμε τα εξής:

Την HDL χοληστερόλη ή «καλή» όπως έχει γίνει γνωστή, γιατί επεξεργάζεται στο συκώτι και αποβάλλεται από τον οργανισμό, την LDL ή «κακή» χοληστερόλη, η οποία μπορεί να εναποτίθεται στο τοίχωμα των αγγείων και προκαλεί αθηροσκλήρωση και τα τριγλυκερίδια που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρδιακή νόσο ή μεταβολικό σύνδρομο.

Σε μελέτη που έγινε το 2016, αξιολογήθηκε το λιπιδαιμικό προφίλ γυναικών σε συνάρτηση με τη σεξουαλική λειτουργία τους. Βρέθηκε λοιπόν ότι οι γυναίκες με δυσλιπιδαιμία, ήταν περισσότερο πιθανό να έχουν προβλήματα με τη διέγερση, την ύγρανση, τον οργασμό τον πόνο και τη σεξουαλική ικανοποίηση. Ακόμα, εξέφραζαν μεγαλύτερη δυσφορία για τη σεξουαλική τους ζωή.

Όταν μια γυναίκα διεγείρεται σεξουαλικά, τα αγγεία στα γεννητικά όργανα διατείνονται ώστε να αυξηθεί η αιματική ροή, προετοιμάζοντας το σώμα για τη σεξουαλική επαφή. Το αίμα στο κολπικό τοίχωμα, είναι υπεύθυνο για την ύγρανση του κόλπου. Η κλειτορίδα και τα χείλη του αιδοίου διογκώνονται λόγω της αυξημένης ροής. Οι διαδικασίες αυτές διαταράσσονται στην περίπτωση της δυσλιπιδαιμίας, όταν τα αγγεία έχουν επηρεαστεί, με αποτέλεσμα τη μη φυσιολογική προετοιμασία και απάντηση του σώματος.

Η αλλαγή στον τρόπο ζωής, έχει ιδιαίτερη σημασία στην αντιμετώπιση της δυσλιπιδαιμίας. Η σωστή και ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε ίνες και η αποφυγή των κορεσμένων λιπαρών σε συνδυασμό με την άσκηση, είναι ένα πρώτο μεγάλο βήμα. Η διατήρηση του σωματικού βάρους και η διακοπή του καπνίσματος, αποτελούν επιπλέον βήματα για τη διατήρηση της συνολικής αλλά και της σεξουαλικής υγείας

Εγκαίνια

Εγκαίνια feMALE med

Ημέρα(ες)

:

Ώρα(ες)

:

Λεπτό(ά)

:

Second(s)

Το feMALEmed είναι γεγονός! Σας καλούμε στα εγκαίνια που θα γίνουν το Σάββατο, 21/12/2019, στις 12.00, στο χώρο του ιατρείου (Εθνικής Αντίστασης 83, 1ος όροφος). Θα χαρούμε να σας έχουμε κοντά μας!

Στενώματα ουρήθρας, από το Α εώς το Ω!

Στενώματα ουρήθρας, από το Α έως το Ω!

Τα στενώματα της ουρήθρας είναι μια πάθηση αρκετά συχνή. Τα στενώματα αυτά μπορεί να είναι ιδιοπαθή (αγνώστου αιτιολογίας) ή να οφείλονται σε προηγούμενους ενδοσκοπικούς χειρισμούς, επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρηθρίτιδας ή ακόμη και στην ούρηση ενός λίθου ή την τοποθέτηση ενός ουροκαθετήρα για λίγες ημέρες. Μια ιδιαίτερη κατηγορία στενωμάτων αποτελούν τα στενώματα που έχουν προκληθεί στο πλαίσιο μιας κάκωσης ή ενός τραύματος στην πύελο (λεκάνη) αλλά και τα στενώματα μετά από προσπάθειες διόρθωσης ήδη υπαρχόντων στενωμάτων ή υποσπαδία.

Η θέση των στενωμάτων ποικίλει. Έτσι, ένα στένωμα μπορεί να αναπτυχθεί στο έξω στόμιο της ουρήθρας και να είναι εμφανές ή μπορεί να βρίσκεται σε οποιοδήποτε άλλο σημείο. Σε κάθε περίπτωση όμως, η συμπτωματολογία είναι μη ειδική, έως και απούσα. Το συχνότερο σύμπτωμα συνήθως είναι η αίσθηση ατελούς κένωσης της κύστης κατά την ούρηση και η ύπαρξη αρκετών σταγόνων ούρων μετά το τέλος της.

Λόγω της θέσης της ουρήθρας, η διάγνωση ενός στενώματος αρχικά βασίζεται στη λήψη του ιστορικού και την αξιολόγηση της συμπτωματολογίας. Η ακριβής διάγνωση βασίζεται στην ενδοσκόπηση, μέθοδο κατά την οποία αξιολογείται οπτικά ο αυλός της ουρήθρας, γρήγορα, εύκολα και ανώδυνα. Εάν η ουρηθροσκόπηση επιβεβαιώσει το σύμπτωμα, μία ειδική ακτινολογική εξέταση, η ουρηθρογραφία θα αναδείξει ακριβώς τη θέση, την έκταση και την απόστασή του από δομές όπως ο προστάτης και ο έξω σφιγκτήρας, αλλά και πιθανά επιπλέον στενώματα ή άλλες παθολογίες της ουρήθρας.

Συνήθως η αντιμετώπιση των στενωμάτων είναι ενδοσκοπική. Η φιλοσοφία της ενδοσκοπικής μεθόδου είναι να κοπεί η ουλή που συνιστά το στένωμα με χρήση κάποιας μορφής ενέργειας, ακόμη και laser, και στην ελπίδα να μην αναπτυχθεί ξανά ουλώδης ιστός στην περιοχή. Η επέμβαση αυτή είναι τεχνικά εύκολη, γρήγορα και άμεσα αποτελεσματική. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι συνήθως η διάγνωση σταματά στην ουρηθροσκόπηση και κατά την ενδοσκοπική αντιμετώπιση του στενώματος, η εικόνα όσο το στένωμα ανοίγει μπορεί να είναι πολύ πιο πολύπλοκη. Ακόμη, λόγω των υψηλών ποσοστών (έως και πάνω από 70%) υποτροπής των στενωμάτων και της επανεμφάνισης ουλώδους ιστού, πραγματοποιούνται επαναλαμβανόμενες προσπάθειες ενδοσκοπικής αντιμετώπισης που ουσιαστικά μετατρέπουν ένα απλό στένωμα σε πολύπλοκο, αλλά και διαστολές. Ιδιαίτερα οι τελευταίες, κατά τις οποίες χρησιμοποιούνται προοδευτικά μεγαλύτερου εύρους καθετήρες σε μια προσπάθεια παραβίασης της στενωτικής περιοχής, έχουν αποδειχθεί ιστορικά χωρίς ιδιαίτερη κλινική αξία ή αποτελεσματικότητα.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η ενδοσκοπική αντιμετώπιση ενός στενώματος, έχει θέση μόνο σε πρωτοεμφανιζόμενα, μικρά στενώματα, σε συγκεκριμένα σημεία της ουρήθρας. Οι συνθήκες αυτές προϋποθέτουν λοιπόν την πλήρη διάγνωση και χαρτογράφηση ενός στενώματος.

Ο χρυσός χειρουργικός κανόνας στην αντιμετώπιση των στενωμάτων είναι η ουρηθροπλαστική, χειρουργική επέμβαση με υψηλότατα ποσοστά επιτυχίας και αποτελεσματικότητα σταθερή στο πέρασμα του χρόνου. Φιλοσοφία της επέμβασης είναι η αποκοπή της πάσχουσας περιοχής και η επανένωση δύο υγιών άκρων ουρήθρας, ή η διεύρυνση του αυλού της ουρήθρας με χρήση κάποιου μοσχεύματος, συνήθως στοματικού βλεννογόνου. Αποτελεί μια επέμβαση ιδιαίτερα λεπτή και τεχνική και προϋποθέτει γνώση και εξοικείωση με την ανατομία της περιοχής και τις διαθέσιμες τεχνικές. Σκοπός της επέμβασης είναι η πλήρης αποκατάσταση της βατότητας της ουρήθρας, χωρίς περαιτέρω επεμβάσεις, χωρίς τον κίνδυνο υποτροπών, χωρίς την ανάγκη διαστολών ή άλλων παρεμβάσεων. Η επέμβαση είναι αποτελεσματική ακόμη και σε περιπτώσεις αποτυχίας άλλων μεθόδων, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου πάσχει όλος ο αυλός της ουρήθρας (πανουρηθρικά στενώματα). Η τομή πραγματοποιείται στο περίνεο (την περιοχή κάτω από τους όρχεις), ο ασθενής κινητοποιείται άμεσα, και απαιτεί νοσηλεία μίας ή δύο ημερών ανάλογα με το είδος της επέμβασης. Ο ασθενής εξέρχεται με καθετήρα για λίγες ημέρες και επιστρέφει στις δραστηριότητές του.

Παρά την αποτελεσματικότητα της ουρηθροπλαστικής, η διείσδυσή της είναι πολύ μικρή στην ουρολογική πρακτική. Οι λόγοι για τους οποίους συμβαίνει αυτό είναι η έλλειψη εξοικείωσης με τις νέες μεθόδους, οι χρονικές και τεχνικές απαιτήσεις του χειρουργείου και η ελλιπής εκπαίδευση. Η σωστή ενημέρωση και η επιλογή της πλέον αποτελεσματικής και βιώσιμης λύσης, αποτελεί δικαίωμα κάθε ανθρώπου.

Τι είναι ο χαλινός;

Τι είναι ο χαλινός;

Ο χαλινός, ή πετσάκι του πέους, είναι ένα μικρό κομμάτι δέρματος το οποίο συνδέει τη βάλανο (το κεφάλι) με το δέρμα του πέους, στην κάτω επιφάνειά του.

Εσφαλμένα πολλοί άνδρες ακόμη και σήμερα θεωρούν ότι με την έναρξη της σεξουαλικής ζωής και στη συνέχειά της, ο χαλινός θα πρέπει φυσιολογικά να κοπεί κατά το σεξ, σηματοδοτώντας το πέρασμα στην ενήλικη σεξουαλική ζωή. Η πεποίθηση αυτή έχει προέλθει από καταστάσεις όπου ο χαλινός, όντας βραχύς (κοντός), τραυματίζεται κατά τη σεξουαλική δραστηριότητα ή κόβεται πλήρως. Στις περιπτώσεις βραχέως χαλινού, με το πέος σε στύση, ο χαλινός έλκει τη βάλανο προς το σώμα του πέους, δημιουργώντας δυσφορία, πόνο, δυσκολία στην τοποθέτηση του προφυλακτικού, ακόμη και πρόωρη εκσπερμάτιση ή και στυτική δυσλειτουργία. Παράλληλα, ο πόνος κατά την αποκάλυψη της βαλάνου, αποτρέπει τον άνδρα από την πράξη αυτή, οδηγώντας σε πλημμελή καθαριότητα του πέους και σε επακόλουθες δερματικές καταστάσεις και λοιμώξεις (βαλανοποσθίτιδες). Αντίστοιχες καταστάσεις παρατηρούνται και σε περιπτώσεις περιτομών, όπου δεν έχει δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην περιοχή του χαλινού ή έχει αναπτυχθεί ουλή, οδηγώντας σε καταστάσεις και συμπτώματα αντίστοιχα ενός κοντού χαλινού.

Ειδικά στο κομμάτι της πρόωρης εκσπερμάτισης, έχει βρεθεί ότι ένα μεγάλο ποσοστό ανδρών που πάσχουν, έχει κοντό χαλινό (>40%). Με τη γνώση που διαθέτουμε για τη σημασία του χαλινού στη στύση και την εκσπερμάτιση, έχει αποδειχθεί ότι η χειρουργική αποκατάσταση του χαλινού, είναι σε θέση να βοηθήσει σημαντικά τον άνδρα να απολαύσει τη σεξουαλική επαφή χωρίς προβλήματα. Βεβαίως και αυτό δεν αφορά σε όλους τους άνδρες. Είναι όμως απαραίτητο να συνυπολογιστεί σε κάθε άνδρα που αναφέρει αντίστοιχα προβλήματα στη σεξουαλική ζωή καθώς και συνοδές ενοχλήσεις ή μικροτραυματισμούς κατά την επαφή, ώστε να εκτιμηθεί η συμμετοχή του χαλινού στην αιτιολογία των σεξουαλικών προβλημάτων.

Η εκτομή του χαλινού συνίσταται στο κόψιμο του χαλινού ώστε να απελευθερωθεί η βάλανος του πέους από το δέρμα. Το αποτέλεσμα είναι η εύκολη και ανεμπόδιστη αποκάλυψη της βαλάνου τόσο κατά τη στύση, όσο και κατά τη φάση χαλάρωσης του πέους. Η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί γρήγορα και άμεσα στο ιατρείο, υπό τοπική αναισθησία, ανώδυνα και χωρίς ή με ένα ή δύο ράμματα που φεύγουν μόνα τους σε λίγες ημέρες. Μετά την επέμβαση, ο άνδρας μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις δραστηριότητές του, με απλές οδηγίες για την καθαριότητα και περιποίηση της περιοχής.

Ο στόχος είναι να λυθούν τα προβλήματα που δημιουργεί ένας βραχύς χαλινός. Με την αποφυγή του πόνου και των τραυματισμών κατά τη σεξουαλική δραστηριότητα, μεγιστοποιείται η απόλαυση και βελτιώνεται η στυτική λειτουργία, ενώ παράλληλα επιτρέπεται στον άνδρα ο καλύτερος έλεγχος του οργασμού και της εκσπερμάτισης, αποτελώντας μια αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα της πρόωρης εκσπερμάτισης.

Χρόνια προστατίτιδα

Χρόνια προστατίτιδα

Η προστατίτιδα είναι ένας πολύ κοινός και γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να τις περιπτώσεις φλεγμονής του προστάτη αδένα. Σε γενικές γραμμές, οι φλεγμονές αυτές αποτελούν μια πολύ συχνή κατάσταση για τους άνδρες όλων των ηλικιών. Η προστατίτιδα είναι η συχνότερη ουρολογική πάθηση σε άνδρες κάτω των 50 ετών και η τρίτη συχνότερη σε άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας.

Με τον όρο φλεγμονή, δεν αναφερόμαστε πάντα σε ένα μικροβιακό παράγοντα. Γνωρίζουμε σήμερα ότι ένα μεγάλο τμήμα της κλινικής οντότητας που ονομάζεται προστατίτιδα, οφείλεται σε μικροοργανισμούς μου εισέρχονται μέσα στο ουροποιητικό, προκαλώντας οξείες η χρόνιες λοιμώξεις. Στις περιπτώσεις αυτές, η εμπειρική αντιβιοτική αγωγή, η απομόνωση του παθογόνου μικροοργανισμού και η στοχευμένη τροποποίηση των φαρμάκων αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπευτικής αντιμετώπισης. Παράλληλα όμως, αναγνωρίζουμε κλινικές καταστάσεις με συμπτωματολογία που παραπέμπει στις καταστάσεις αυτές, όπου δεν ανευρίσκεται παθογόνο αίτιο. Στις περιπτώσεις αυτές, συνηθίζεται να μιλάμε για χρόνιες μη βακτηριακές προστατίτιδες ή σύνδρομα προστατικού πόνου ή πυελικού άλγους.

Η συμπτωματολογία της χρόνια προστατίτιδας είναι ευρύτατη, είτε οφείλεται σε κάποιο μικροοργανισμό, είτε όχι. Συχνά οι ασθενείς παραπονούνται για πόνο, βάρος ή τράβηγμα στην περιοχή του πρωκτού, των όρχεων, του περινέου ή χαμηλά στην κοιλιά. Παράλληλα, μπορεί να συνυπάρχουν συμπτώματα από την ούρηση, όπως συχνουρία, πόνος κατά την ούρηση, επιτακτικότητα και αίσθημα ατελούς κένωσης. Τέλος, συχνά συναντάμε και σεξουαλικές διαταραχές, όπως πόνο κατά την επαφή ή την εκσπερμάτιση, πρόωρη εκσπερμάτιση και μειωμένη ερωτική επιθυμία.

Η χρόνια προστατίτιδα επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής του άνδρα, ιδιαίτερα στην περίπτωση όπου οι επαναλαμβανόμενες φαρμακευτικές αγωγές αποτυγχάνουν να λύσουν το πρόβλημα. Στις τελευταίες αυτές περιπτώσεις, η στόχευση χρειάζεται να είναι περισσότερο ευρεία, ενώ η συνεργασία γιατρού και ασθενούς πρέπει να είναι στενή ώστε να οριοθετηθούν οι στόχοι και να υπάρχουν ρεαλιστικές και βιώσιμες προσδοκίες.

Η χρόνια μη βακτηριακή προστατίτιδα, ή χρόνιος πυελικός πόνος, είναι μια πολύπλοκη οντότητα ουσιαστικά άγνωστης αιτιολογίας, της οποίας η διάγνωση βασίζεται στον αποκλεισμό συναφών καταστάσεων. Τόσο η διάγνωση, όσο και η θεραπεία εμφανίζουν δυσκολίες. Η αντιμετώπιση πρέπει σε κάθε περίπτωση να εξατομικεύεται. Εκτός από τα αντιβιοτικά, που μικρή θέση έχουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος, άλλες κατηγορίες φαρμάκων, η φυσικοθεραπεία, η συμβουλευτική, φυτικά σκευάσματα, αγωγή πόνου και πολλά άλλα, μπορούν να οδηγήσουν σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Σήμερα, η εφαρμογή των κρουστικών κυμάτων χαμηλής έντασης στην προστατίτιδα, έχει να επιδείξει ενθαρρυντικά αποτελέσματα, τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και μακροπρόθεσμα, με αναφορές για άμεση ανακούφιση ακόμα και από την πρώτη συνεδρία. Η αποτελεσματικότητα των κρουστικών κυμάτων βασίζεται στην ενεργοποίηση των φυσιολογικών μηχανισμών του ίδιου του οργανισμού για την καταπολέμηση της φλεγμονής, χωρίς περαιτέρω επιβάρυνσή του με φαρμακευτικές ουσίες.